Voortzetting huur na overlijden ouder: wat mag en kan?

Als een ouder overlijdt die huurder is van een huurwoning, rijst vaak direct de vraag: mag het kind dat nog in de woning woont blijven? De rechtspraak laat zien dat dit niet vanzelfsprekend is. Vaak moeten de achtergebleven kinderen de woning verlaten. Waar let de rechter op en wat kunt u doen?

Voortzetting huur na overlijden (artikel 7:268 BW)

Op grond van artikel 7:268 BW kan een kind binnen zes maanden na het overlijden van de huurder de rechter vragen om de huur voort te zetten. De rechter moet dat verzoek afwijzen wanneer:

• geen hoofdverblijf én geen duurzame gemeenschappelijke huishouding is aangetoond;
• onvoldoende financiële waarborg bestaat; of
• een vereiste huisvestingsvergunning ontbreekt.

Vereiste bij voortzetting huur: een duurzame gemeenschappelijke huishouding

De meeste rechtszaken gaan over de vraag of sprake was van een duurzame gemeenschappelijke huishouding tussen de overleden ouder en het kind. Bij de beantwoording van de vraag of een duurzame gemeenschappelijke huishouding bestaat, moeten alle omstandigheden van het geval in onderling verband worden gewaardeerd. In de praktijk zijn de volgende punten doorslaggevend:

• Wederkerigheid: er moet sprake zijn van een over en weer gedragen huishouden en zorg. Niet slechts de één voor de ander.
• Financiële inbedding: het kind draagt structureel bij aan huur en woonlasten; dat moet ook concreet te onderbouwen zijn (vaak middels bankafschriften van zowel de overleden ouder als het kind).
• Duurzaam: bij samenwonen van ouder en kind geldt als uitgangspunt dat die samenwoning niet duurzaam is omdat kinderen in de regel op enig moment het ouderlijk huis verlaten (het “uitvliegen”-principe). Het kind zal daarom moeten aantonen dat het de bedoeling was om met zijn ouder bestendig samen te wonen. Verklaringen hierover van familie, vrienden en/of buren zijn vaak nodig om die bestendige relatie aan te tonen.

Praktijkvoorbeeld

In een Rotterdamse zaak woonde de zoon in de sociale huurwoning van zijn moeder. Hij had elders gewoond, keerde terug en verleende intensieve mantelzorg. Na het overlijden van de moeder vorderde hij voortzetting van de huur. De kantonrechter wees het verzoek af, zie ECLI:NL:RBROT:2025:4393.

De doorslag: er was geen duurzame gemeenschappelijke huishouding. De zorgrelatie was éénrichtingsverkeer; de moeder was volledig zorgbehoevend, zodat van wederkerigheid geen sprake was. Daar kwam bij dat de zoon niet kon aantonen dat hij vóór het overlijden structureel meebetaalde aan huur en vaste lasten.

Gevolg: de vordering tot voortzetting werd afgewezen en de zoon moest ontruimen (met een termijn van drie maanden). De verhuurder hoefde geen andere woning aan te bieden. De zoon moest zichzelf als woningzoekende inschrijven en reageren op passende woningen.

De lat ligt dus hoog. Wie in de woning wil blijven, zal moeten laten zien dat er vóór het overlijden al een gemeenschappelijk, wederkerig en financieel ingebed huishouden bestond: samen de lasten dragen, een herkenbare taakverdeling en een bestendige, naar buiten toe kenbare samenwoning.

Voorkom discussie, regel het tijdig

Om discussie achteraf te voorkomen, is het advies om vóór het overlijden van vader of moeder het medehuurderschap te regelen. De meeste verhuurders geven op hun website aan hoe het medehuurderschap kan worden aangevraagd.

Komt een overlijden onverwacht en moet de voortzetting van de huur via de rechter worden gevraagd. Handel dan binnen de zes maanden die de wet stelt, blijf betalen wat voor de woning verschuldigd is en zorg dat het feitelijke samenleven, de wederkerigheid en de financiële bijdragen goed zijn te onderbouwen.

Twijfelt u over uw huurpositie of de juiste aanpak?

Laat u dan tijdig adviseren. Dat verkleint de kans op een teleurstellende uitkomst aanzienlijk. Onze specialisten huurrecht staan voor u klaar.