Bestuursrecht  in deze tijd.

Het bestuursrecht regelt de verhouding tussen overheidsinstanties (het bestuur) en burgers, bedrijven en organisaties. Het bestuursrecht bepaalt hoe de overheid haar taken en bevoegdheden moet uitoefenen en biedt burgers de mogelijkheid om op te komen tegen beslissingen van de overheid als zij menen dat hun rechten worden geschonden.

In Nederland bestaat het bestuursrecht uit een aantal wetten en regels die ervoor zorgen dat bestuursorganen op een rechtmatige manier handelen. Het bekendste voorbeeld hiervan is de Algemene wet bestuursrecht (Awb), die algemene regels bevat voor de wijze waarop bestuursorganen besluiten moeten nemen en hoe burgers hiertegen bezwaar kunnen maken of beroep kunnen instellen. Daarnaast bestaat specifieke wetgeving zoals bijvoorbeeld milieuwetgeving.

De overheid houdt toezicht op de naleving van wetten en regels. Toezichthouders voeren bijvoorbeeld inspecties uit om te controleren of iedereen zich aan de regels houdt. Indien een overtreding wordt geconstateerd, kan een bestuursorgaan een handhavingsmaatregel nemen om de overtreding te beëindigen. Vaak wordt zo’n maatregel voorafgegaan door een waarschuwing.

Een handhavingsmaatregel, ook wel een bestuursrechtelijke sanctie genoemd, is aan te merken als een besluit waartegen bezwaar en beroep kan worden ingesteld. De belangrijkste bestuursrechtelijke sancties zijn: een last onder dwangsom, een last onder bestuursdwang en een bestuurlijke boete.

Een persoon of organisatie wordt als 'belanghebbende' in een bestuursrechtelijke procedure aangemerkt wanneer diegene rechtstreeks bij een besluit is betrokken. Het begrip ‘belanghebbende’ staat centraal in het bestuursrecht.

Dit komt doordat alleen belanghebbenden het recht hebben om bezwaar te maken of in beroep te gaan tegen besluiten. Ook kunnen bijvoorbeeld alleen belanghebbenden een handhavingsverzoek indienen.

De criteria om als belanghebbende te worden beschouwd zijn vastgelegd in artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State kan een persoon als belanghebbende worden aangemerkt indien deze een voldoende objectief en actueel, eigen, persoonlijk belang heeft dat hem in voldoende mate onderscheidt van anderen en dat rechtstreeks wordt geraakt door het bestreden besluit (vgl. Bijv. ABRvS 17 mei 2017, ECLI:NL:RVS:2017:1310 en ABRvS 27 maart 2002, ECLI:NL:2002:AE0706).

De criteria op een rijtje:

1. Eigen belang: Het belang moet van de persoon zelf zijn, niet van een ander.
2. Persoonlijk belang: Het belang moet de persoon direct treffen, niet als onderdeel van een grote, ongedifferentieerde groep.
3. Objectief bepaalbaar belang: Het belang moet aantoonbaar en feitelijk zijn, niet gebaseerd op een subjectief gevoel
4. Actueel belang: Het belang moet actueel zijn, niet in de toekomst of slechts een mogelijkheid.
5. Rechtstreeks belang: Er moet een direct causaal verband zijn tussen het besluit en het effect op de persoon.